Anielica odkupienia - szort

Życie w Liściu zdaje się być rozpędzającym się kręgiem samobiczowania. Przechadzanie między strachem, szyderstwem i odrazą mieszkańców. Coraz bardziej nadbudowuje się jego nienawiść do wszystkiego co pełza po ulicach.

Wariactwo samotnego związku - Szort

Nienawidziła siebie. Za rozpacz i słabość. Za nieludzkie pragnienie bycia zawsze przy nim. Pożądanie jego ciepła i tęsknotę za niskim, kojącym duszę głosem. I dotykiem, rozgrzewającym ciało.

Marzenia, które muszą poczekać - szort

–  Zemsta, czy ona nadal ma sens?

Konglomerat nienawiści - szort

Krzyk. Długi i rozpaczliwy. Rozdzierający duszę i ciało. Pozbawia cię powietrza i blokuje krtań. Zagłusza odgłos martwego ciała uderzającego o ziemię…

Podniebna miłość I - jednopartówka

Gdyby był to normalny dzień na pewno coś by między nimi zaiskrzyło. Widział iskierki zainteresowania w jej oczach i czuł emanującą od niej rządzę przygody. Gdyby to był normalny dzień, to zaproponowałby jej drinka i w oczekiwaniu na komunikat z wieży oczarował ją a może nawet zaciągnął do jednego z pokoi w przy lotniskowym hotelu żeby poznać ją nieco bliżej i zabić nudę. Gdyby to był normalny dzień… ale nie, to był cholerny przeddzień Wigilii, a on był cholernie spóźniony.

Z tobą bez ciebie - szort

Podirytowany ścisnął jej policzki i szarpnął zmuszając do spojrzenia na siebie. Soczyście zielone, kryształowe oczy zdawały się patrzeć na niego, a jednak nie widzieć nic.

Nie tym razem - szort

Zarzuciła różowymi, sięgającymi pępka włosami i oblizując spierzchnięte, lekko lepkie od cukru z gazowanego napoju wargi, wypluła z siebie dwa słowa składające się na prosty komunikat.

–Uchiha wypierdalaj.

Ciemna strona biznesu - jednopartówka

Z trudem przyznawała przez sobą, że Uchiha miał coś w sobie, co ją przyciągało. Magnetyzm, który pojawił się już przy pierwszym spotkaniu i trzymał ją przez kolejne kilkanaście dni. Skoro sam ślęczy po godzinach zamiast zrzucić prostą czynność na podwładnych, to nie może być taki zły?

Pożegnanie, powitanie, obietnica - szort

Siedząc na dachu, o zachodzie słońca szukała wzrokiem jego ciemnej sylwetki skaczącej po budynkach, bo przecież doskonale wiedziała jak nie cierpi ulicznego tłumu.

Uwięziona w krysztale - jednopartówka

Stała tam, bliska a jednak nieuchwytna. Kobieta w bieli. Jej długimi, różowymi włosami targał wiatr. Trzymając dłonie pod podbródkiem ściskała maleńki medalik i wpatrywała się w niego pełnymi smutku oczami, których spojrzenie wywiercało mu dziurę w duszy.